Ο Γάλλος κεντρικός αμυντικός μίλησε για τους λόγους που επέλεξε να έρθει στο «τριφύλλι», για την «ζήλεια» που νοιώθει επειδή έλειψε από την περσινή φιέστα, ενώ ισχυρίστηκε ακόμα πως θα ήθελε να κατακτήσει το Τσάμπιονς Λιγκ με τον Παναθηναϊκό.
Αναλυτικά:
Γιατί διάλεξες τον Παναθηναϊκό για να συνεχίσεις την καριέρα σου;
«Για πολλούς λόγους. Ο πρώτος και κύριος είναι ότι με ήθελε πολύ και μου το έδειξε. Έπαιξε ρόλο και το γεγονός ότι ο Παναθηναϊκός είναι μια γνωστή ευρωπαϊκή ομάδα που θέλει να καθιερωθεί στην ελίτ. Παίζει στο Τσάμπιονς Λιγκ και στο ρόστερ του έχει δύο συμπατριώτες και φίλους μου με τους οποίους έχω αγωνιστεί μαζί. Επίσης ήθελα μια καινούρια εμπειρία, να γνωρίσω την ελληνική κουλτούρα, τον πολιτισμό. Είναι μια πρόκληση να ζήσω στη χώρα του Πλάτωνα».
Για την ομάδα τι ήξερες;
«Ότι διεκδικεί τον χρόνο κάθε τίτλο, παίζει στο Τσάμπιονς Λιγκ και τη φανέλα έχουν φορέσει μεγάλοι παίκτες. Και ότι έχει ένα απίστευτο κοινό».
Τα πράγματα τα βρήκες όπως τα περίμενες;
«Και καλύτερα. Το προπονητικό κέντρο είναι καταπληκτικό. Η ομάδα έχει πολύ καλό υλικό και ο κόσμος με εντυπωσίασε στο φιλικό με τη Τζένοα».
Τι μπορείς να τους υποσχεθείς;
«Ότι σε κάθε παιχνίδι που θα φοράω το τριφύλλι στην καρδιά θα δίνω το 110% του εαυτού μου για την ομάδα».
Αληθεύει ότι ζήλεψες την περσινή φιέστα;
«Είδα φωτογραφίες και βίντεο και ναι, ζήλεψα, με την καλή έννοια. Θέλω να ζήσω πολλές τέτοιες στιγμές και ένας από τους λόγους που είμαι εδώ είναι για να πανηγυρίσω τίτλους».
Στην Εθνική θεωρείς ότι έκλεισε ο κύκλος σου;
«Νομίζω ναι. Πήρα το Κύπελλο Συνομοσπονδιών το 2003, έπαιξα στο ευρωπαϊκό του 2004 όπου μας απέκλεισε η Ελλάδα, στο Μουντιάλ του 2006 όπου φτάσαμε στον τελικό και στο ευρωπαϊκό του 2008. Πήρα σπουδαίες εμπειρίες, έζησα μεγάλες στιγμές».
Το να χάνεις τελικό Μουντιάλ στα πέναλτι πρέπει να είναι πολύ σκληρό…
Δεν φαντάζεσαι πόσο. Έχεις φτάσει μια ανάσα από το όνειρο, το Κύπελλο είναι εκεί, το βλέπεις και παρόλα αυτά δεν μπορείς να το αγγίξεις. Είναι τρομερά δύσκολο να το χωνέψεις.
Η ζωή του Μπουμσόνγκ (ευτυχώς) δεν είναι μόνο ποδόσφαιρο. Έχει πτυχία μαθηματικών και φιλοσοφίας και διαβάζει πολύ. Πάρα πολύ.
«Μου αρέσει να χάνομαι στις σελίδες ενός βιβλίου. Κυρίως φιλοσοφικά και ιστορικά. Έχω διαβάσει Αριστοτέλη, Πλάτωνα και άλλους. Με συναρπάζει να ταξιδεύω στο παρελθόν, στην αρχαία Ελλάδα, την Αίγυπτο, τη Ρώμη. Να μαθαίνω πως μπήκαν οι βάσεις του πολιτισμού και της ανθρωπότητας. Επίσης διαβάζω πολλές βιογραφίες. Μέγα Αλέξανδρο, Ναπολέοντα και άλλες μορφές της ιστορίας. Θέλω να μάθω πως σκέπτονταν, πως ζούσαν, πως έπαιρναν τις μεγάλες τους αποφάσεις».
Τι μουσική ακούς;
«Κλασική. Μου αρέσει πολύ η όπερα».
Σίγουρα δεν είναι ο συνηθισμένος τύπος ποδοσφαιριστή. Άνθρωπος με μόρφωση, πλατιά ενδιαφέροντα και φιλοδοξίες. Και ένα όνειρο τρελό…
«Ονειρεύομαι να κατακτήσω το Τσάμπιονς Λιγκ. Θα ήθελα να το κάνω με τον Παναθηναϊκό. Αν θεωρείτε ότι είναι αδύνατο, ρωτήστε την Πόρτο πως το κατάφερε το 2004».
Αναλυτικά:
Γιατί διάλεξες τον Παναθηναϊκό για να συνεχίσεις την καριέρα σου;
«Για πολλούς λόγους. Ο πρώτος και κύριος είναι ότι με ήθελε πολύ και μου το έδειξε. Έπαιξε ρόλο και το γεγονός ότι ο Παναθηναϊκός είναι μια γνωστή ευρωπαϊκή ομάδα που θέλει να καθιερωθεί στην ελίτ. Παίζει στο Τσάμπιονς Λιγκ και στο ρόστερ του έχει δύο συμπατριώτες και φίλους μου με τους οποίους έχω αγωνιστεί μαζί. Επίσης ήθελα μια καινούρια εμπειρία, να γνωρίσω την ελληνική κουλτούρα, τον πολιτισμό. Είναι μια πρόκληση να ζήσω στη χώρα του Πλάτωνα».
Για την ομάδα τι ήξερες;
«Ότι διεκδικεί τον χρόνο κάθε τίτλο, παίζει στο Τσάμπιονς Λιγκ και τη φανέλα έχουν φορέσει μεγάλοι παίκτες. Και ότι έχει ένα απίστευτο κοινό».
Τα πράγματα τα βρήκες όπως τα περίμενες;
«Και καλύτερα. Το προπονητικό κέντρο είναι καταπληκτικό. Η ομάδα έχει πολύ καλό υλικό και ο κόσμος με εντυπωσίασε στο φιλικό με τη Τζένοα».
Τι μπορείς να τους υποσχεθείς;
«Ότι σε κάθε παιχνίδι που θα φοράω το τριφύλλι στην καρδιά θα δίνω το 110% του εαυτού μου για την ομάδα».
Αληθεύει ότι ζήλεψες την περσινή φιέστα;
«Είδα φωτογραφίες και βίντεο και ναι, ζήλεψα, με την καλή έννοια. Θέλω να ζήσω πολλές τέτοιες στιγμές και ένας από τους λόγους που είμαι εδώ είναι για να πανηγυρίσω τίτλους».
Στην Εθνική θεωρείς ότι έκλεισε ο κύκλος σου;
«Νομίζω ναι. Πήρα το Κύπελλο Συνομοσπονδιών το 2003, έπαιξα στο ευρωπαϊκό του 2004 όπου μας απέκλεισε η Ελλάδα, στο Μουντιάλ του 2006 όπου φτάσαμε στον τελικό και στο ευρωπαϊκό του 2008. Πήρα σπουδαίες εμπειρίες, έζησα μεγάλες στιγμές».
Το να χάνεις τελικό Μουντιάλ στα πέναλτι πρέπει να είναι πολύ σκληρό…
Δεν φαντάζεσαι πόσο. Έχεις φτάσει μια ανάσα από το όνειρο, το Κύπελλο είναι εκεί, το βλέπεις και παρόλα αυτά δεν μπορείς να το αγγίξεις. Είναι τρομερά δύσκολο να το χωνέψεις.
Η ζωή του Μπουμσόνγκ (ευτυχώς) δεν είναι μόνο ποδόσφαιρο. Έχει πτυχία μαθηματικών και φιλοσοφίας και διαβάζει πολύ. Πάρα πολύ.
«Μου αρέσει να χάνομαι στις σελίδες ενός βιβλίου. Κυρίως φιλοσοφικά και ιστορικά. Έχω διαβάσει Αριστοτέλη, Πλάτωνα και άλλους. Με συναρπάζει να ταξιδεύω στο παρελθόν, στην αρχαία Ελλάδα, την Αίγυπτο, τη Ρώμη. Να μαθαίνω πως μπήκαν οι βάσεις του πολιτισμού και της ανθρωπότητας. Επίσης διαβάζω πολλές βιογραφίες. Μέγα Αλέξανδρο, Ναπολέοντα και άλλες μορφές της ιστορίας. Θέλω να μάθω πως σκέπτονταν, πως ζούσαν, πως έπαιρναν τις μεγάλες τους αποφάσεις».
Τι μουσική ακούς;
«Κλασική. Μου αρέσει πολύ η όπερα».
Σίγουρα δεν είναι ο συνηθισμένος τύπος ποδοσφαιριστή. Άνθρωπος με μόρφωση, πλατιά ενδιαφέροντα και φιλοδοξίες. Και ένα όνειρο τρελό…
«Ονειρεύομαι να κατακτήσω το Τσάμπιονς Λιγκ. Θα ήθελα να το κάνω με τον Παναθηναϊκό. Αν θεωρείτε ότι είναι αδύνατο, ρωτήστε την Πόρτο πως το κατάφερε το 2004».
.jpg)
